تبریزنیوز:سرویس حقوق بشر:تارنمای بازنویس: گروهي از زندانيان ايراني زندان منطقه قره داغ جمهوري آذربايجان در نامه مشتركي خواستار رسيدگي به وضعيت وخيم نگهداري خود و كمك دولت ایران در استرداد به كشور شدند.

در اين نامه كه به امضاي 37 نفر از زندانيان رسيده آمده است: زندان هاي شماره 8، 12، 13 و 14 منطقه قره داغ كه در يك حوزه معادن سنگ قرار دارد، در بدترين شرايط سرما، طوفان هاي شديد و گرد و خاك معادن و نمك زار قرار دارد و زندانيان ترجيح مي دهند به هيچ وجه به محوطه باز زندان نروند.

اين زندانيان نوشتند، توالت هاي زندان ها در محيط غيرقابل تصور آلودگي قرار دارند و انتقال هفتگي بيماران زندان به درمانگاه تنها با پرداخت رشوه به زندانبان امكان دارد .

علاوه بر اين محيط كاملا بتوني و سرماي شديد زندان باعث بيماري درد مفصل زندانيان شده و سلول هاي خاصي براي زندانيان مسلول ايجاد شده است.

به گفته آن ها هرگونه اعتراض زنداني ها به زندان انفرادي منجر مي شود و در محل مخصوصي موسوم به پ.ك.ت زندانياني با حبس انفرادي يك ساله بسرمي برند .

علاوه براين هر زنداني با پرداخت معادل 60 هزار ريال در ماه تنها امكان 8 دقيقه تماس با خانواده اش را در ايران دارد.

در اين نامه گفته مي شود، زندانيان بتدريج به بيماري هاي رواني مبتلا مي شوند، يكي از زندانيان هر روز صبح خواستار پختن غذايي با گوش بريده اش مي شود، يك زنداني سكته كرده ساعت ها در سلول نگه داشته مي شود تا بميرد.

از يك زنداني ايراني آپانديسي به نام ر- ج در روي تخت عمل صد دلار رشوه عمل دريافت مي شود و بعد از عفونت عمل به بخش مسلولان منتقل شده و در اعتراض به وضعيت خود دهانش را با سوزن و نخ مي دوزد.

در اين نامه گفته مي شود، بسياري از زندانيان ايراني كه به حبس هاي بالاي ده سال محكوم شده اند، با فروپاشي خانواده مواجه هستند و سال ها است هيچ يك از اعضاي خانواده هايشان را نديده اند.

گروهي از زندانياني كه اين نامه را امضا كرده اند اهل شهر آستارا و بقيه از شهرهايي مانند تهران و تبريز هستند.

وزارت امور خارجه جمهوری اسلامی ایران تا كنون در قبال اين نامه سكوت نموده است.

پایان.